Katarzyna Garncarska

aplikant radcowski

Świadczenia z ZFŚS tylko według kryterium socjalnego

Samorządowa instytucja kultury tworzy co roku odpis podstawowy na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych (ZFŚS) wg stanu zatrudnienia na 1 stycznia danego roku w przeliczeniu na pełen etat. Dodatkowo zwiększa wysokość odpisu podstawowego na opiekę socjalną nad emerytami i rencistami. Według obowiązującego w instytucji regulaminu ZFŚS co roku sporządza się plan rzeczowo-finansowy wykorzystania środków z ZFŚS, który zatwierdza dyrektor. W tym roku w planie nie we wszystkich rodzajach działalności socjalnej uwzględniono emerytów i rencistów. Podział przeprowadzono w ramach posiadanych środków na osoby uprawnione do korzystania z ZFŚS. Przyznawanie ulgowych usług i świadczeń w ramach działalności socjalnej ma charakter uznaniowy.
Czy instytucja narusza definicję osoby uprawnionej do korzystania z funduszu, o której mowa w art. 2 pkt 5 Ustawy z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (dalej: ustawa o ZFŚS)?
Czy dyrektor może odmówić przyznania świadczenia, o które zwraca się emeryt, ze względu na zatwierdzony plan finansowo-rzeczowy, jeśli nie zapewniono w nim kwoty na takie świadczenie?

Przeciętne wynagrodzenie jako podstawa do wyliczenia nagrody rocznej

Za 2015 r. dyrektorowi i głównemu księgowemu instytucji kultury przyznano nagrodę roczną w wysokości odpowiedniego procenta przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia uzyskanego za rok poprzedzający wypłatę nagrody.
Dodatkowo główny księgowy w 2013 r. otrzymał nagrodę jubileuszową za 20 lat pracy i w 2014 r. za 25 lat pracy, w związku z udokumentowaniem po 16 miesiącach od przyznania nagrody niższego stopnia, prawa do nagrody wyższego stopnia.
Jak ustalić przeciętne wynagrodzenie osób zarządzających instytucją kultury dla obliczenia nagrody rocznej?