fundusz rezerwowy

Zaległe składki na ZUS można sfinansować z funduszu rezerwowego

Samorządowa instytucja kultury osiągnęła zysk za 2015 r. i przeksięgowała go na fundusz rezerwowy. ZUS nakazał, w wyniku kontroli, odprowadzić składki na ubezpieczenia społeczne za lata ubiegłe — nie były one odprowadzane za zleceniobiorcę, który nieprawidłowo złożył oświadczenie.
Czy z tego funduszu można pokryć koszty związane z zaległymi składkami?

Pokrycie straty

W zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym instytucja kultury wykazała zysk za 2015 r. w wysokości 2,7 mln zł oraz wynik finansowy z lat ubiegłych — stratę w wysokości 3,8 mln, która powstała w wyniku naliczonych po raz pierwszy rezerw na świadczenia pracownicze. Sprawozdanie instytucji podlega obowiązkowi badania przez biegłego rewidenta.
Jak prawidłowo powinien wyglądać podział wyniku według nowych przepisów?
Czy zysk za 2015 r. przenieść na fundusz rezerwowy, a stratę za lata ubiegłe pozostawić do rozliczenia na koncie 820 „Rozliczenie wyniku finansowego”, czy też zysk ten przenieść na fundusz rezerwowy, stratę do wysokości zysku pokryć funduszem rezerwowym, a pozostałą kwotę 1,1 mln zł pokryć funduszem instytucji — czy też zostawić wynik nierozliczony i czekać np. na zysk z 2016 r.?

Planowanie straty w planie finansowym instytucji kultury

Samorządowa instytucja kultury dysponuje budżetem około 6 mln zł, w tym dotacja od organizatora to około 60% jej przychodów, a pozostałą część stanowią przychody własne. Amortyzacja stanowi wartość około 150 000 zł rocznie. Instytucja dysponuje również środkami pieniężnymi około 300 000 zł.
Czy można zaplanować stratę w planie finansowym, a jeśli tak, to do jakiej wysokości?

Zysk netto trzeba przeznaczyć na fundusz rezerwowy

Państwowa instytucja kultury utworzona i nadzorowana przez jedno z ministerstw funkcjonuje już szósty rok i zawsze osiągała zysk, również za 2015 r.
Czy tworzenie funduszu rezerwowego w instytucji kultury jest obowiązkowe?
Czy cały zysk netto należy przeznaczać na fundusz rezerwowy?
Kto powinien o tym decydować?
W jakim momencie należy dokonać przeksięgowań na fundusz rezerwowy?

Nie można zwiększyć funduszu instytucji kultury

Miejskie centrum kultury (dalej: MCK) powstało w 1994 r. Tworząc instytucję, organizator przekazał jej budynek, którego nie był właścicielem, lecz miał jedynie zgodę na jego użytkowanie. Gmina uzyskała tytuł własności tej nieruchomości na podstawie decyzji wojewody dopiero rok później. W 2015 r. rada miasta zdecydowała o przekazaniu MCK w nieodpłatne użytkowanie nieruchomości zabudowanej. Dokładne warunki miały być określone w umowie, której do tej pory nie zawarto.
Po wyksięgowaniu niezamortyzowanej części wartości początkowej podlegających amortyzacji aktywów trwałych otrzymanych nieodpłatnie lub sfinansowanych z dotacji, stan funduszu oraz pokrycia straty będą ujemne. Ponadto na koncie „Rozliczenie wyniku finansowego lat ubiegłych” są zaksięgowane straty z lat 2000–2005 (sprawozdania finansowe za te lata nie zostały zatwierdzone).
Jak rozwiązać ten problem?

Przeksięgowanie środków trwałych na rozliczenia międzyokresowe przychodów po zmianach

  • Instytucja kultury ma obowiązek przenieść na rozliczenia międzyokresowe przychodów wartość odpowiadającą niezamortyzowanej części wartości początkowej podlegających amortyzacji aktywów trwałych otrzymanych nieodpłatnie lub sfinansowanych z dotacji, których wartość zwiększyła przed 1 stycznia 2012 r. jej fundusz
  • Po 2012 r. wszelkie zwiększenia wartości środków trwałych, które wcześniej były ewidencjonowane funduszowo, należy księgować za pomocą konta rozliczeń międzyokresowych przychodów
  • Ewidencja księgowa zakupu środków trwałych z własnych środków instytucji kultury nie zmieniła się

Zmiana planu kont związana z nowelizacją ustawy o działalności kulturalnej

Instytucja w swoim planie kont posiada konta: 800 „Fundusz instytucji — mienie wydzielone” i 801 „Fundusz instytucji — mienie nabyte”.
Czy w związku z ostatnimi zmianami należy utworzyć następne konto 803 „Fundusz rezerwowy” i przeksięgować na to konto zysk za 2014 r. zaksięgowany dotychczas na koncie „Fundusz instytucji — mienie nabyte”?
Czy zamiast konta funduszu nabytego można utworzyć konto „Fundusz rezerwowy”, na który zostanie przeksięgowany zysk za 2014 r.?
Czy wartość niezamortyzowanej części środka trwałego (otrzymanego nieodpłatnie od organizatora w momencie tworzenia instytucji) należy przenieść na rozliczenia międzyokresowe przychodów?

Strata za 2014 r. po zmianie przepisów ustawy o działalności kulturalnej

W wyniku wejścia w życie od 30 listopada 2015 r. Ustawy z 5 sierpnia 2015 r. o zmianie ustaw regulujących warunki dostępu do wykonywania niektórych zawodów (dalej: deregulacja) zmieniły się niektóre przepisy Ustawy z 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (dalej: ustawa o działalności kulturalnej).

Art. 4 pkt 3 deregulacji wprowadza zmiany w art. 29 ustawy o działalności kulturalnej, zgodnie z którym instytucje kultury mają obowiązek tworzenia:

  • funduszu instytucji kultury,
  • funduszu rezerwowego.

Art. 22 deregulacji wprowadza korekty w majątku instytucji, które będą miały wpływ na ustalenie wyniku finansowego za 2015 r. Zmiany te polegają na obowiązku przeniesienia — zgodnie z art. 41 Ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (dalej: ustawa o rachunkowości) — na rozliczenia międzyokresowe przychodów niezamortyzowanej części wartości początkowej aktywów trwałych otrzymanych nieodpłatnie lub sfinansowanych z dotacji, które do końca 2011 r. zwiększały fundusz instytucji kultury.

Przeksięgowaniu podlegać będzie niezamortyzowana wartość tych aktywów ustalona na dzień 31 grudnia 2014 r. Okazuje się jednak, że art. 22 deregulacji uniemożliwia rozliczenie wyniku finansowego (ujemnego) z 2014 r.
Fundusz rezerwowy nie powstanie, ponieważ instytucje kultury nie osiągały zysku netto. W przypadku corocznej straty netto zmniejszano fundusz instytucji kultury, którego zabraknie już na pokrycie straty netto za 2014 r.
Obecnie nie ma możliwości zaksięgowania uchwały organizatora o zatwierdzeniu wyniku finansowego już za rok 2014 (straty), jak też przyszłych — ewentualnych — strat.

Co zrobić, aby zastosowanie nowych przepisów w praktyce umożliwiło realne odzwierciedlenie majątku instytucji kultury?