inwentaryzacja

Ujęcie w księgach rachunkowych przekazania składników majątku wydzielonej instytucji kultury

W trakcie roku z muzeum zostanie wydzielone nowe muzeum. Nowemu muzeum zostaną przekazane protokołem zdawczo-odbiorczym wraz z wszelkimi umowami (ksero za zgodność z oryginałem) środki trwałe, wartości niematerialne i prawne, zbiory biblioteczne, eksponaty muzealne — zarówno te o wartości powyżej 3500 zł, jak i poniżej 3500 zł.
Jak nowe muzeum ma wykazać w księgach rachunkowych przekazany majątek?
Czy przy wprowadzaniu składników majątku do ksiąg na podstawie protokołu ma znaczenie, które środki majątku zostały zakupione z dotacji (podmiotowej, celowej), a które ze środków własnych, i czy ewidencja księgowa powinna wyglądać wówczas inaczej?
Czy należy przeprowadzić pełną inwentaryzację wszystkich składników i wprowadzić ich stany do ksiąg na zasadach standardowych jak przy inwentaryzacji rocznej (powołać komisje, wyznaczyć osobę odpowiedzialną materialnie, sporządzić protokół z różnic lub ich braku przy przekazaniu), czy też wystarczy inwentaryzacja uproszczona (doraźna) na okoliczność wyodrębnienia się nowego muzeum?

Skontrum to nie to samo co inwentaryzacja

Instytucja kultury przeprowadza inwentaryzację na arkuszach spisu z natury (środki trwałe, pozostałe środki trwałe oraz ewidencja ilościowa) — pozycje te są spisywane na arkuszach w programie Excel za pomocą komputera. W taki sam sposób — chodząc z laptopem — komisja spisuje wyposażenie.
Inwentaryzację książek instytucja przeprowadza natomiast co 5 lat — zgodnie z Rozporządzeniem MKiDN z 29 października 2008 r. w sprawie zasad ewidencji materiałów bibliotecznych (dalej: rozporządzenie w sprawie ewidencji materiałów bibliotecznych) — metodą skontrum.
Podczas kontroli zarzucono, że jest to nieprawidłowe, ponieważ budzi wątpliwości to, w jaki sposób pliki trafiają do głównego księgowego w celu naniesienia wartości oraz że instytucja powinna dodatkowo przeprowadzić inwentaryzację zbiorów bibliotecznych co 4 lata według Ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (dalej: ustawa o rachunkowości) na arkuszach spisu z natury.
Czy zarzuty kontrolerów są słuszne?
Czy inwentaryzację można przeprowadzić komputerowo w programie Excel i jak prawidłowo zapisać tę metodę w instrukcji inwentaryzacyjnej?
Czy instytucja kultury musi przeprowadzić inwentaryzację co 4 lata według ustawy o rachunkowości na arkuszach spisu z natury?

Inwentaryzacja obcych środków trwałych

Organizator przekazał instytucji kultury środki trwałe w nieodpłatne użytkowanie. Są one zaksięgowane na kontach bilansowych instytucji kultury, która również je amortyzuje. Z kolei organizator ewidencjonuje te środki trwałe na kontach pozabilansowych.
Jak inwentaryzować środki trwałe będące własnością organizatora: co roku, traktując je jako składniki aktywów będące własnością innych jednostek powierzonych do używania (na podstawie art. 26 ust. 2 Ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości, dalej: ustawa o rachunkowości), czy też raz na 4 lata, pamiętając, iż są one na kontach bilansowych jednostki (na podstawie art. 26 ust. 3 pkt 3 ustawy o rachunkowości)?

Inwentaryzacja obcych środków trwałych

W muzeum znajduje się kilka eksponatów (skamielin), które zostały wypożyczone jeszcze za kadencji poprzednich dyrektorów. Od tamtej pory nikt się nimi nie interesuje.
Czy przy okazji inwentaryzacji można je zarchiwizować i uznać za własność muzeum, skoro upłynęło już kilkanaście lat i żadna instytucja o nie się nie upomina?

Inwentaryzacja w małej instytucji kultury

W czterech filiach biblioteki pracuje 4 bibliotekarzy, główny księgowy i dyrektor. Dyrektor powołuje 4-dwuosobowe zespoły spisowe do przeprowadzenia spisu z natury. Nie ma komisji inwentaryzacyjnej ani jej przewodniczącego. Z zalecenia pokontrolnego wynika, że dyrektor biblioteki powinien dostosować instrukcję inwentaryzacyjną do liczby zatrudnionych w niej osób.
Czy można w związku z tym zrezygnować z przewodniczącego komisji, a podział kluczowych obowiązków zaplanować tak, że np. dyrektor wydaje arkusze spisowe zespołom spisowym, zespoły spisowe przekazują je po inwentaryzacji głównemu księgowemu, a ten wycenia składniki majątkowe i ewentualne rozbieżności?

Łączenie instytucji kultury a kwestie związane z księgami rachunkowymi

Rada gminy podjęła uchwałę o połączeniu dwóch instytucji kultury, tj. gminnego ośrodka kultury (GOK) i biblioteki w jedną: centrum kultury i bibliotekę. Nowa instytucja kultury powstanie 1 czerwca 2016 r.
Czy nowa instytucja musi mieć nadany nowy NIP i REGON?
Co z księgami rachunkowymi tych dwóch jednostek?
Czy z dniem 1 czerwca 2016 r. trzeba wprowadzić politykę rachunkowości dla nowo utworzonej instytucji i wszystkie salda, które będą widniały na dzień 31 maja 2016 r. na kontach obu instytucji, trzeba przenieść na konta nowo utworzonej jednostki?
Czy należy przeprowadzić pełną inwentaryzację gminnego ośrodka kultury i biblioteki przed połączeniem?
Jak to się ma również do zmian dotyczących funduszu instytucji kultury, które obowiązują od 30 listopada 2015 r.?

Inwentaryzacja niskocennych składników majątku

Nabycie rzeczowych składników majątku w wartości niższej lub równej 3500 zł, takich jak biurko, krzesło czy monitor, instytucja kultury ujmuje na koncie 401 „Zużycie materiałów”. Dodatkowo, w celu skutecznego zabezpieczenia majątku przed ewentualną utratą, zniszczeniem lub niegospodarnością, dla zakupionych składników, które znajdują się na terenie strzeżonym, prowadzi pozaksięgową ewidencję ilościową. Czy w związku z tym, że instytucja prowadzi wyłącznie ewidencję ilościową, ma obowiązek ująć te składniki każdorazowo podczas corocznej inwentaryzacji metodą spisu z natury?

Inwentaryzacja jako część przygotowań do zamknięcia roku w instytucji kultury

• Inwentaryzacja pozwala na rzetelne i jasne przedstawienie sytuacji majątkowej i finansowej oraz wyniku finansowego instytucji kultury • Należy pamiętać o dochowaniu terminów inwentaryzacji wynikających z przepisów • Inwentaryzacja jest także elementem kontroli zarządczej

Nieobecność osoby materialnie odpowiedzialnej podczas inwentaryzacji

W instrukcji inwentaryzacyjnej instytucji kultury jest następujący zapis: „w przypadku braku osoby odpowiedzialnej materialnie i braku wyznaczenia przez nią osoby reprezentującej jej interesy powołuje się trzyosobową komisję”. Osoba materialnie odpowiedzialna nie uczestniczyła w spisie z natury, również nie wyznaczyła osoby, która by ją miała reprezentować. Dyrektor ustnie wyznaczył osobę, która reprezentowała interesy osoby odpowiedzialnej. Osoba odpowiedzialna materialnie, która nie brała udziału w spisie natury, zarzuca teraz dyrektorowi naruszenie jej praw (udzielenie pełnomocnictwa do reprezentowania jej interesów). Jakich argumentów powinien użyć dyrektor, aby wyjaśnić słuszność swojego postępowania?

Uzgodnienie wartości muzealiów z ksiąg inwentarzowych z księgami rachunkowymi

Jak skorelować kwoty wartości muzealiów zapisane w księgach inwentarzowych muzealiów z zapisami księgowymi w kartotekach księgowych muzealiów, aby ich wartości były równe? Kilkanaście lat temu w księgowości założono odpowiednią kartotekę, w której zapisano wartość wszystkich muzealiów w muzeum i do której stopniowo dopisywano wartość zakupionych muzealiów. Dziś nie wiadomo, na jakiej podstawie wpisano wówczas wartość początkową zaksięgowanych w niej muzealiów. Dyrektor muzeum chce ją skorygować. Wartość muzealiów zapisana w ewidencji księgowej jest znacznie niższa od tej w księgach inwentarzowych. Muzealia kupowane jeszcze przed denominacją, w latach 80. i 90. XX w., były warte po kilka milionów złotych. Czy można zliczyć wartość muzealiów z ksiąg inwentarzowych, przyjąć ją i wpisać jako wartość początkową w ewidencji księgowej i od tego momentu już wprowadzać w niej odpowiednie zapisy przy nabywaniu muzealiów?

Inwentaryzacja użyczonych przez organizatora składników majątku

W strukturach samorządowego ośrodka kultury znajduje się 8 gminnych obiektów, które zostały mu przekazane wraz z wyposażeniem w zarządzanie na podstawie umów użyczenia (poszczególne obiekty remontowane były z wykorzystaniem środków europejskich, nie można więc przenieść prawa własności). Wyposażenie oraz obiekty podlegają inwentaryzacji oraz weryfikacji stanu przez pracowników urzędu miejskiego reprezentujących gminę jako właściciela. Czy w związku z faktem, iż ośrodek kultury jest ich faktycznym użytkownikiem, powinien również przeprowadzać ich inwentaryzację i ujmować je w spisie z natury? Jeśli tak, w jaki sposób należy to zrobić?

Ewidencja księgowa różnic inwentaryzacyjnych

• Zasady rozliczania różnic inwentaryzacyjnych powinny się znaleźć w polityce rachunkowości instytucji kultury • Ujawnione w trakcie inwentaryzacji nadwyżki w instytucjach kultury dotyczą najczęściej gotówki w kasie, środków trwałych i pozostałych środków trwałych • Ewidencja księgowa niedoborów zależy przede wszystkim od tego, czy został on uznany za zawiniony, czy też nie